راهنمای سرمایه گذاری

نرخ مالیات املاک بر اساس هدف استفاده از ساختمان‌های مختلف، موقعیت آنها و برخی ویژگی‌های مالکان، به‌صورت نرخ‌های متفاوت عادی، افزایشی و تخفیفی تعیین می‌شود.

    نرخ‌ها در مالیات املاک برای مساکن یک در هزار و برای سایر ساختمان‌ها و کسب‌وکارها دو در هزار تعیین شده است. رئیس‌جمهور اختیار دارد این نرخ‌ها را به نصف کاهش دهد و تا سه برابر افزایش دهد. برای ساختمان‌های واقع در محدوده شهرداری‌های کلان‌شهر، این نرخ‌ها 100% افزایش می‌یابد، به عبارت دیگر دو در هزار در ساختمان‌های مسکونی و چهار در هزار در سایر ساختمان‌ها. از سوی دیگر، پیش‌بینی شده است که مالیات زمین، که در شهرنشینی اهمیت دارد و عموماً مشمول نرخ مالیاتی بالاتری نسبت به ساختمان‌ها است، نمی‌تواند کمتر از مالیاتی باشد که از زمین وصول می‌شود، تا از پر شدن موانع بهداشتی با ساختمان‌های موقت یا بدون پروانه جلوگیری شود.

    رئیس‌جمهور می‌تواند نرخ را برای تنها مسکن (تا 200 مترمربع ناخالص) افراد فاقد درآمد، بازنشستگانی که تنها درآمدشان مستمری تأمین اجتماعی است، جانبازان، معلولان و همسران و یتیمان شهدا به صفر کاهش دهد.

    نرخ تخفیفی به بخشی از ارزش مالیاتی که به سهم می‌رسد اعمال می‌شود. لازم نیست که خود مؤدی در مسکن ساکن باشد. با این حال، کسانی که در بیش از یک مسکن سهم دارند نمی‌توانند از تخفیف در مساکن بهره‌مند شوند. برای بهره‌مندی از نرخ کاهش‌یافته باید به شهرداری درخواست داد. مدارک اثباتی که وضعیت را به‌روشنی نشان دهند باید همراه ارائه شود. اگر هر یک از شرایط بهره‌مندی از نرخ کاهش‌یافته از دست برود، تغییر اطلاع داده می‌شود.

نوع نرخ

نوع ساختمان

موقعیت ساختمان

وضعیت مؤدی

نرخ (در هزار)

عادی

مسکونی

-

-

1

غیرمسکونی

-

-

2

افزایشی

مسکونی

محدوده کلان‌شهر و مناطق مجاور آن

-

2

غیرمسکونی

محدوده کلان‌شهر و مناطق مجاور آن

-

4

کاهش‌یافته

مسکونی

(در صورت داشتن یک خانه با متراژ حداکثر 200 m2)

-

افراد فاقد درآمد.

0

-

فقط افرادی که ماهانه از سازمان‌های تأمین اجتماعی مستمری دریافت می‌کنند.

0

-

جانبازان، همسران و یتیمان شهدا

0

آخرین بازبینی: سپتامبر 2026